6 Eylül 2015 Pazar

Bu Yazın Son Düğünü

Merhaba,
Başlıktan da anlaşılacağı üzere sizi bu yazın son düğününe götürüyorum.
Blog iyice nişan düğün bloğuna döndü ama olsun ne yapalım : )
 
Esas kız Tuğçe... Halamın kızı... Sevgili Tuğçe babamın kuzenin kızı olduğu için annesi otomatik olarak benim büyük halam oluyor. Gonca Hala'ya hala dememi benim öz halam istemiş.
Ne kadar çok "hala" sözcüğünü kullandım ya hu: )
 
Girizgahı baba ve kızın duygusal anlarıyla yapalım.
Kırmızı kurdeleyi bilirsiniz erkek kardeşler bağlar.
Tuğçe'nin hiç kardeşi olmadığından bu ulvî görevi babası üstlendi.
 


Kimsenin gözyaşlarını tutamadığı anlar...
Bir evin bir kızı olsa bir nebze kolay olurdu ama o bir evin tek çocuğu, annesiyle babasının gözlerinin nuru, o evin geçmişi, geleceği, umudu, mutluluğu, her şeyi...
Anne ve babası için bu dakikaları yaşamak çok zor oldu. :(
 
 

 
Hangi gelin böyle bir anda saatlerce uğraşılarak yapılan makyajını düşünür ki...
Tuğçe de tutamadı tabii :(


 
Kız tarafı evde ağlaşırken, oğlan tarafı davul ve zurnayla gelmiş, kapının önünde halay çekiyordu. : )
İşte düğünlerin de cilvesi bu... Bir taraf mutluyken diğer taraf hüzünlü... Aslında damat da yaşadığı evden ayrılacak neticede... Neden mutlu oluyorsa : ) Tabii dışarıdaki halaydan çıkıp gelini almak üzere eve gelen damat evdeki duygusal atmosferi görünce üzülmedi değil... Yüzünden de belli zaten üzüntüsü...  Her şeye rağmen yeşil tülü boynuna, kırmızı tülü gelinin başına atıp, kızı da koluna takıp götürdü acımadan... : )

 
 
Düğün arabasına binmeden önce kuracakları yuva için eller gökyüzüne açılıyor.
Duayı eden de benim çok sevgili eşim...
O anda bir tuhaf oldum.
Bu adamla daha dün biz evleniyorduk. Bizim düğünümüzde dualar ediliyordu.
Ne zaman büyüdü de başkalarının düğününde dua falan etmeye başladı. :)
Anlayamadım. Ayrıca böyle şeyleri sakallı, yaşlı, nur yüzlü dedelerin yapması gerekmez miydi? : )
Bütün bunlar bana da kendimi yaşlı hissettirdi maalesef. :S
 


  
Hemen o moddan çıkmam gerekiyordu.
Aldım makinemi elime fotoğraflamaya devam ettim etrafı... : )



Düğün Pursaklar'daki Asfor&Arus Balo Salonu'nda yapıldı.
Yarım saat kadar erken geldiğimiz için bu vakti hatıra fotoğrafı çekmeye ayırdık.
Teyzemin tatlı kızları, canım kuzenlerim Burçin ve Bengisu ile...



 
Gelinimizin annesi Gonca Halam ile...
 


 
Hava biraz esse elbisem uçuşsaydı pek güzel olacaktı ama olamadı : )
 
 
 
Biz fotoğraf çekmeye, çektirmeye doyamamışken kapılar açıldı.
İç mekan ferah, masa düzeni gayet güzeldi.



Salonda beklemekten sıkılınca gelin odasına bi gideyim dedim. Taaa 2. kata sakladıkları gelin odasını bulana dek mutfaktaki aşçılara kadar tüm çalışanları bir bir ziyaret etmek zorunda kaldım : ) Gittiğimde gelin hanım yemek yemekle, kızlar da selfie çekmekle meşguldü.
 


 
O arada beyaz güllerden seçtiği gelin çiçeğini fotoğraflamak için uygun bir dekor ve kompozisyon hazırladım : )



 
Yemeklere konsantre olmuş gelinin her açıdan fotoğrafını çekmek gerekiyordu.
Hiç sorun çıkarmadan işlerimi bir bir hallettim. : )
Topuzunu yakından görebilirsiniz.
 


Ve upuzun duvağı...

 
Henüz düğün başlamamışken, mevzuya gireli daha 1 saat bile olmamışken benim ayaklar seda vermeye başladı. Stiletto denen zıkkımları çıkardım ve eşimin bi koşu arabadan getirdiği dolgu topuk siyah ayakkabılarımı giydim. : ) Dünya varmış, dediğimi hatırlıyorum yani.. O derece..



 
Fazlasıyla cool bir gelinle karşı karşıyayız. Hemen söylüyorum nedenini. Gece heyecandan uyuyamadın değil mi, diye soruyorum. Yoo, çok derin uyudum, diyor. Ben kendi düğünümde gelin odasında yemeğime çatalımı dokundurmamıştım. Bu gelin tabağı silip süpürüyor. : ))


 
Tuğçe yemeğine devam ederken kızlar da gelin ayakkabısının altına kısmeti açılması gerekenlerin isimlerini yazıyorlar. Bu bid'at ne zaman tutmuş bilmiyorum ama eğlenceli anlar yaşanıyor tabii ki : )
Burçin'in rahat rahat isimleri yazdığı ayakkabıya dikkat ettiniz mi?
Etmediyseniz bir sonraki fotoğrafa bakın : )

 
 
Evet, gelin ayakkabısı sıfır topuk, dümdüz, şık, beyaz bir sandalet...
Bu kadar rahatına ve keyfine düşkün bir gelinin saatlerce sivri burun ve 15 cm. topuklu bir ayakkabıyla oynayacağını düşünmüyorsunuz, değil mi? : )


 
Uyuyup büyüyen sonra da bir güzel karnını doyuran güzel gelinimiz, sade ve şık gelinliğiyle davetlilerin karşısına çıkmak için hazır...

 
 
Kalabalığa karışmadan gelinle bir hatıra fotoğrafı çektirmem lazım tabii ki...
 


Kızlarla birlikte gelinden önce salona iniyor ve yerlerimizi alıyoruz.
O sırada Bengisu elime süslü bir defter ve tavus kuşu tüyünden bir kalem tutuşturuyor.
Gelin ve damadı beklerken dolduruyorum bir sayfasını...
 
Şu tüyün altından bıçakları kaldırsaymışım, iyi olacakmış. : )



Babam, eniştem, teyzem başlıyorlar kendilerine ayrılan gelinin kalbi kadar temiz sayfalara duygularını yazmaya... : )))
Mutlaka hepsi çocukken yazdıkları hatıra defterlerini anımsıyor. Benim gibi... : )


 
Gelin ve damat hala teşrif etmediler. Beklerken artık birer düğün klasiği olan kahramanlara ait slayt gösterisini izliyoruz. Sanırım slayt içindeki en şeker kareyi yakaladım. : )



Sonunda iki kat yukarıdan inen asansörün içinde gelin ve damat görünüyor.


 
Yerlerine oturmadan önce alkışlar içinde bir çeşit reverans yaparak konukları selamlıyorlar.
 


 
Nikah zamanı... Gelinin şahitleri kuzenleri...


 
Nikahtan sonra ilk dans... Konfetiler, dumanlar, ışıklar... Masal gibi dakikalar...



Menümüz...


 
Mutlular mı? Çooook!!!



Türkler kadar oynamayı seven bir millet daha var mıdır, bilemiyorum. Bu pist hiç mi boş kalmaz arkadaş. Saatlerce oynadığı, bir an dahi oturmadığı halde, bu akşam oynamaktan çok verim alamadım, bile diyenler oldu. Şimdi okuyorsa o kişi kendini bilir. : )) Acaba verim aldığı düğünde  neler yapıyor, merak etmemek elde değil. : )


 
Tuğçe ve Emre'nin düğün pastaları...


 
Takı merasiminden...
Fazla takıların ve paraların koyulduğu midye formundaki kutu hoşuma gitti.



Çiçek atma zamanı...
 


Gelin ve damat çiçeği atmak için toplananlardan yeterli enerjiyi alana kadar çiçeği atmadı.
Sonunda çiçeği kapan da Burçin oldu.

 
 
İlerleyen saatlerde benim küçük prensim çoktan uyumuştu bile... : )



Düğünün sonuna geldiğimizde Gonca Halam tabiatıyla buruk bir sevinç yaşıyordu.
Yüzündeki hem acı hem gurur hem mutluluk dolu ifadeyi hiç unutmayacağım.

 
 
Ve siz, Tuğçe ve Emre...
Şu anda muhtemelen balayındasınız. Antalya ve civarlarını keşfetmekle meşgulsünüz.
Umarım bu post balayındaki eğlencenize eğlence katar. Okudukça o anları hatırlarsınız.
 
 Emre'nin bir evin tek çocuğuyla evlendiği için aldığı sorumluluğun farkında olduğundan, Tuğçe'yi son nefesine kadar mutlu etmeye çalışacağından hiç kuşkum yok.
 
Tuğçe'nin de ne kadar iyi bir eş ve anne olacağı bakışlarından belli zaten...
Gözleriniz bu fotoğraftaki gibi daima gülsün. Sizlere iki cihan mutluluğu diliyorum gençler...


Sevgiyle kalın...
 
 

1 Eylül 2015 Salı

Gecelerden Derleme :)

Merhabalar,
Geçen gün spor tesettür kombinler postunu yazarken söylemiştim.
 "Daha sonra da abiye kombinlerimi paylaşacağım" diye...
Sonra ayırdığım fotoğraflara bir baktım.
Benim düğünlerde, bayramlarda giydiğim kıyafetlerin hiçbiri abiye değil. :)))
Şu an yazıyorum ama bu posta hala başlık bulmuş değilim.
Yazarken gelir herhalde aklıma.
 
Kübra'nın düğününde giydiğim kıyafetle başlayalım.
Onun düğün fotoğraflarını paylaştığım postta da bunu göstermiştim sizlere.
Kübiş'imin düğün fotoğraflarını görmeyenler buraya tıklayabilirler.
Bu mor kıyafet A.R.S Butik...
 
 
 
 
 
Aynı düğünde eşim (size göre sağdaki) ve kardeşimle... (Size göre soldaki) 
 
 
Ve kuzenlerimle... İşte onların ki gerçek birer abiye... : )))
Ben neden böyle süslü, şatafatlı, pullu, payetli abiyelerin içinde rahat edemiyorum, bilmiyorum.
 
 
 
 
Kuzenimle Kübra'nın kına gecesinden...
O yine abiyeli, bense etek bluz : )
Aslında etek-bluz da çok tarzım değil ama o gece giyecek bir şey bulamayınca evden şifon bir etek ayarladım. Arkadaşım da sağ olsun kendi gardrobundan bu bluzu seçti benim için.
Şalım da babaannemden hediye...
Ayşe'ciğim de mint yeşili elbisesiyle çok güzeldi. 
 



Bir kadınlar matinesi gecesi...
Turuncu, asimetrik kesimli bu tunik bana yıllarını verdi resmen : )
Seneler önce Tekbir Giyim'den almıştım.
O zamanlar sadece bu marka vardı tesettür giyim sektöründe. Şimdi yolunu unuttum.
Rakipleri, alternatifleri çoğaldı ve bence kendilerini, marka kimliklerini geliştiremediler.
Modellerini de beğenmiyorum zaten.
Fakat tesettür giyim sektörüne ilk adımı atan onlar olduğu için takdir etmek lazım. 
Çünkü onlardan önce diz boyu bile bir tunik bulmak imkansızdı.
Yaşlıyım ben, siz bilmezsiniz eski günleri.:)
Umarım, tarzıyla, çizgisiyle, yeni modelleriyle bu çarkın içinde eriyip gitmezler.
Bu arada aşağıdaki fotoğrafta A.R.S Butik'te tanıştığımız hemşehrimleyim. :)
Kendisi de çok şık ve şekerdi o gece.


 
Zahide ve Hayriş de vardı tabii orada...
 



İşte en abiye elbisem... Boncukları var, hem de sallanıyor önümde : ))
Ne de olsa sünnet annesiydim o gün canım. :p
Bu elbise de A.R.S Butik'ten...
Oğlumun sünnet postu için buraya tıklayabilirsiniz.
 


 

 İki gün önce giydiğim nota ve porte desenli bu tatlış şifon elbisemi göstereyim.
 Bir akrabamızın kızının düğününde giydiğim bu elbiseyi mahalledeki terziye diktirdim.
Çok sevdiiim.




Görüşmek üzere...
 
 

30 Ağustos 2015 Pazar

Kuğu Gibi Bir Gelin ve Düğün Fotoğrafları

Merhaba, mutlu mutlu Pazarlar dileyerek hemen mevzuya giriyorum. Geçtiğimiz aylarda kuzenlerimden biri daha dünya evine girdi ve ben onun düğün postunu yazmaya bir türlü fırsat bulamamıştım. Profesyonel fotoğrafçının çektiği düğün fotoğraflarına bayıldım, onları sizlerle paylaşmak istedim. Buradan Coşkun Photography'i  tebrik ediyorum. Gerçekten çok iyi iş çıkarmışlar. Tabii bunda malzemenin payı da çok büyük : ))
 
Kübra, daha önce düğünü, kına gecesi ve yeni gelin evi postuyla yazdığım, bloğun en çok okunan 3 yayınının kahramanı Ayşe'nin bir küçüğü... Daha önce diğer kuzenim Merve'nin düğününde gelin çiçeğinin Kübra'nın kaptığını söylemiştim. Adet yine bozulmadı ve Kübra da evlendi. Fotoğrafların hepsi birbirinden şık, birbirinden güzel... Hangi fotoğrafla başlayacağıma, nasıl bir sıraya koymam gerektiğine bir türlü karar veremiyorum. Siz şu anda elinizde ne varsa bir kenara bırakın, böyle güzel bir tatil gününde arkanıza yaslanın ve bu görsel şölenin tadını çıkarın. Her karede bir maşallahı demeyi de unutmayın lütfen. :) Haydi Bismillah...
 
 
Tüm asaletiyle, zarafetiyle, letafetiyle Kübra'm...
 
 
 

Spor Tesettür Kombin Örnekleri

Merhabalar,
Artık bloğu çok boş bırakmak istemiyorum. O yüzden elimde ne var ne yok, yayınlamaya çalışacağım. Bu postta da ilkbahar-yaz döneminde giydiğim spor kombinleri seçip topladım. Çok fazla bu işlerden anlamasam da belki kararsızlara fikir verir. :)
 
İlk fotoğraf oğlumla gittiğim sinema salonundan...
Kış sonu bahar başlarıydı. Yıkayıp yıkayıp kullandığım hiç eskimeyen  fiyonk baskılı tuniğim T-Box...
 
 
 

24 Ağustos 2015 Pazartesi

Yavrumun Sünnet Yemeği

Çok geç kalmış yayınlardan biri oğlumun sünneti... Taa Ramazan girmeden Haziran ayında yapmıştık. Aslına bakarsanız, düğün de çok rötarlı oldu. Nereden bakarsanız, 3 yıl olmuştu Erdem sünnet olalı.... Düğünü, daha doğrusu yemeği bayağı gecikti.

İşe davetiye seçmekle başladık. Daha yolun başında Erdem'in kararsızlığı yüzünden çok sıkıntı çektik. Sonunda oy birliği ile bu davetiyede karar kıldık. : )





Kıyafet seçimi de sünnet annesi için önemliymiş, beyaz ya da açık renkli oluyormuş. Ben bunu bilmiyordum. Bu kıyafeti başka bir organizasyon için severek almıştım. Sünnet planında bu elbisenin de etkisi büyük oldu. Zira bu elbiseyi başka bir yer için harcayamazdım. : ) Sırf bu elbiseyi giyebilmek için de sünnet yapmaya karar vermiş olduk anlayacağınız. : ) Tevafuk, sünnet annelerinin de beyaz giydiğini duyunca çok mutlu olmuştum. : )


Kıyafetim A.R.S Butik'ten... Canım kardeşim Zahide'nin butiği... Daha önce açılışından şurada bahsetmiştim. Şalım İpekevi, yine A.R.S'den... Pantolonum hediye... Ayakkabı ve çantam da arkadaşlarımdan ödünç... : ) Çok fazla abiye çanta ve ayakkabı kullanmadığım ve o sıra çok masraf da olduğu için onları almadım. Kendilerine tekrar teşekkür ediyorum buradan da...





Başta kısa bir Kur'an-ı Kerim tilavetiyle başlayan yemeğimiz, benim seçtiğim ezgi ve şarkılarla devam etti. Sonrası bol muhabbet...
Naçizane menümüz... Tavuk külbastı...



Düğün pastamız da Larende Pastanesi'nden... Erdem'in tüm doğum pastalarını orada yaptırıyoruz. Onlara da bizi mahcup etmedikleri için teşekkür ederim. : ) Bu arada yemeğimiz Beşevler'deki Keyfimce Cafe&Bistro'da gerçekleşti. Sevgili Hayriş'e de mekan için çok çok teşekkür ederim.





Pastamızı kesmelere kıyamadık. : )




Eskiden camilerdeki mevlitlerde külahlarda lokum dağıtılırdı. Bu külahları görünce biraz nostalji yaşayalım istedim. İçlerinde kuş lokumları var. Çıkışta konuklarımıza dağıttık. Bunlar da artanlar...






Keyfimce Cafe sahibine ve çalışanlarına da tekrar teşekkür ederim. İç mekan ve bahçesiyle bizi çok güzel ağırladılar. Bol kazançları olsun.



Allah herkesin evladına ve her anne babaya bu günü yaşamasını nasip etsin. Sanki onun sünnet düğünü değil de biz eşimle yeniden evleniyormuşuz gibi heyecanlandım. Bu süreçte benden yardımlarını ve desteklerini esirgemeyen, bizi o özel günde yalnız bırakmayan bütün akraba, arkadaş ve dostlarıma sonsuz teşekkürler...

Edit: Makyajım için de erkenden bize gelip beni bu dertten kurtaran Sevde'ciğime  teşekkür etmeyi unutmuşum.