23 Kasım 2013 Cumartesi

Kokoşumun İade-i Ziyareti

Merhabalar,
Geçenlerde evine gittiğim ve sizlere evinin dekorasyonunu burada uzun uzun anlattığım benim biricik dostum Kokoş'um nihayet bugün bize geldi. 
Tekrar okumak isteyenler buraya tıklayabilir...

Dün gece heyecandan uyuyamadım. Yeni evimde ilk defa bir arkadaşımı ağırlayacaktım çünkü : )) Hem de en özel arkadaşımı....

Gülen yüzü ve tüm pozitifliğiyle gelen Kokoş'um Erdem'le de ayrı bir aşk yaşıyorlar. 
Bu çiçekleri benim için almış sanmıştım ama "Onlar Erdem'in" deyince ben de bir güzel bozuldum tabii : )))



Ona anlatacağım birikmiş çok şeyim vardı.
Böreğimi ve pastamı dün geceden hazırlamıştım.
Böreği sıcak sıcak yiyelim diye Kokoş'um gelince fırına atıp pişirdim.
Kokoş kısırı çok sevdiği ve çok güzel yaptığı için her şeyini hazırlayıp yapımını ona bıraktım. : )
Kıymalı böreğim de ben yaptım diye söylemiyorum ama gerçekten güzel olmuş.
Yavaş yavaş öğreneceğim bu işleri : )
Semra Teyze'den öğrendiğim bu böreği babannemleri davet ettiği kahvaltıda da yapmıştım.
Hatırlamak isteyenler buyursunlar buraya... : )






Misafirlerime kendi sevdiğim şeyleri yapmayı seviyorum. : )
Bu da bademli, yoğurtlu havuç salatam : )





Tatlı olarak da menümüzde mozaik pasta var.
Kokoş da çok seviyormuş, duyunca pek sevindim.
Dolapta unutmuşuz, tam gidecekken aklımıza geldi. : )
Giderayak eline alıp yedi kuzucuğum : )





Ekler sevdiğimi bildiği için bana şirin şirin, çeşit çeşit bir sürü ekler almış gelirken... : )
Teşekkür edelim tekrar kendisine : )






Mutfakta yemeklerimizi yerken, sohbetin de en koyu yerinde gül ağacım gözüne çarpmış olacak ki
"Bu ne ağacı?" diye sordu...
Ben "gül" demeye kalmadan "Bu artık benim dilek ağacım" deyip  hem kendisi hem de benim için 
dilek tutup ağaca bez bağladı : )))
Ben ne kadar olumsuzsam o da o kadar olumlu biri : ))
Ben ne kadar kötümser ve karamsarsam o da o kadar iyimser, umut ve neşe dolu biri.
Bu yüzden Kokoş'um bana çok iyi geliyor.
Bir birine zıt çiftler gibi birbirimizi tamamlıyoruz : )))






Erdem de ona bayılıyor.
Kokoş Ablam gelecek diye günleri saydı.
Geldikten sonra da dibinden ayrılmadı.
Kokoşum çocukları çocuk seviyor.
Bu kadar anaç mı olur insan? Ama o öyle çok hastası biri...
Harika bir anne olacağına eminim.
Allah ona en kısa zamanda hayırlı bir eş ve bebişler versin inşaallah...
Çocuklara karşı bu kadar sabırlı, ilgili ve sevgi dolu bir genç bayan görmedim ben ...
Hayret ediyorum ona, maşaallah yani : )


Bu arada yemeklerimizi fonda çalan Kokoş'umla ikimizin şarkısı Zombie eşliğinde yedik : )





Kokoş her zamanki gibi şıkır şıkırdı : )
Takılarını yakından görmek istersiniz diye düşündüm...
Bu aralar pek bir moda olan Fatma'nın eli motifli kolyesi 5 yıl öncesine aitmiş.
Diğerini kendisi yapmış...
Çok da beceriklidir kızımız : ))




Bugüne ait bir hatıra fotoğrafımız olsun istedim ama
isteyeceğime bin pişman oldum... : )
Bir kere üzerimdeki kıyafet çok spordu.
Kokoş'unki ile çok uyumsuzdu. : )
Ayrıca ilaçlar yüzünden aldığım kilolar da ben buradayım der gibiydi.
Yüzümde yorgunluk ve uykusuzluğun izleri vardı.
Fotoğrafın neresini sansüre uğratacağımı şaşırdım : )))
Sonunda böyle bir yol buldum.

Bu fotoğrafı küçük kullanıyorum ki detayları görmeyin :P




 Annesi arayınca Kokoş apar topar hazırlanıp gitti.
O gittikten sonra getirdiği güzel karanfilleri suya koydum.
Aslında bu nezaket ve görgü kurallarına aykırı bir davranış... : )
Birisinin hediye ettiği çiçeği alır almaz vazoya koymak gerekir. : )))
Bu, o kişiye ve ondan gelen her şeye ne kadar değer verdiğini gösterir.
Benimki kaba bir davranış oldu ama bizim vaktimiz olmadı.
Ama o kapıdan çıkar çıkmaz hemen vazoya koydum çiçeklerimi...




Bugünlük de bu kadar...
Kokoş'uma ziyaretinden ötürü tekrar teşekkür ederim : ))
Onu gerçekten çok seviyorum.
Ahretliğim benim : ))

Görüşmek üzere...
Sevgiyle kalın...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yukarıdaki yazıyla ilgili yorumunuzu alayım : )